Er is wereldwijd veel overeenkomst hoe men over de geestelijke wereld en over geestelijke wezens denkt. Dat is mijn stelling.

Natuurlijk er zijn allerlei godsdiensten in onze wereld met per godsdienst dikwijls ook nog allerlei varianten. Zo vallen onder de christelijke godsdienst de katholieke, orthodoxe, protestantse, evangelische en nog meer stromingen. En zo kun je moslim zijn en behoren tot de sjiieten of soennieten of nog een andere stroming. Je hebt ook het hindoeïsme en het boeddhisme en de natuur godsdiensten in allerlei varianten.

Er is dus een enorme verscheidenheid aan godsdiensten maar als je kijkt naar de geestelijke wezens die men onderscheid in die godsdiensten, dan zijn er juist veel overeenkomsten.

Zo zijn er zowel joden, als christenen, als moslims die proberen die ene God te dienen, die de Schepper is en boven alles staat. Ook in plaatselijke godsdiensten van de volken komt dat verlangen voor. Er wellicht ook nog, daar ben ik niet van op de hoogte, bij andere wereldgodsdiensten.

Als het gaat om één hoogste god, dan zijn er ook wel weer verschillen. Zo weten Joden en christenen dat de God van Israël niet alleen heerst. Naast God de Vader is er ook de Geest van God en ook nog de zoon van God voor de christenen en de Messias voor de Joden.

Godsdienstwetenschappers spreken van monotheïstisch godsdiensten, maar dat is eigenlijk alleen het geval bij de moslims. Allah is een alleenheerser. Het beeld van God de schepper bij Joden en christenen is die gedelegeerd leiderschap.

Wat bij de godsdiensten ook gemeenschappelijk is, is dat men geestelijke wezens onderscheid die het goede met de mens voorhebben en die het slechte met een mens voor hebben.

Natuurlijk heten die geestelijke wezens per godsdienst anders. In dat grote Romeinse rijk destijds had je Griekse namen en Romeinse namen voor de goden. Zo werd godin Artemis bij de Grieken, bij de Romeinen Diana genoemd.

In de mij bekende godsdiensten is er sprake van een tweede belangrijk kenmerk namelijk dat er bij de geestelijke wezens een hiërarchie is. Je hebt grote en belangrijke geestelijke wezens maar je hebt ook minder belangrijke, en zelfs onbeduidende geestelijke wezens.

In die hiërarchie heb je wezens, die het goede met de mensen voorhebben zoals cherubs, serafs en de meeste engelen. Maar je hebt in die hiërarchie ook wezens die het slechte met de mensen voorhebben.

Wat zegt onze wetenschap hierover? Er is een speciale tak van wetenschap, die de godsdiensten beschrijven en analyseren. Ze beschrijven de godsdiensten zoals mensen hun godsdienst zien en beleven. Dat is voor hen belangrijk. Niet of wat de mensen over hun godsdienst beweren met de werkelijkheid klopt.

Wie weet gaan godsdienstwetenschappers er persoonlijk ook vanuit dat wat mensen zeggen over hun godsdiensten iets puur menselijks is. Mensen kunnen denken dat er engelen of demonen zijn maar ze bestaan natuurlijk niet echt. Zo komen alleen in de verbeelding van de mens voor.

Atheïsten. Atheïsten geloven niet in God en ook niet in een geestelijke werkelijkheid. Je kunt inderdaad denken dat er geen geestelijke werkelijkheid is. Alleen, zodra je iets van die wereld merkt is die overtuiging moeilijk vol te houden. Je kunt beweren dat vliegtuigen niet bestaan, maar als er een vliegtuig over je hoofd scheert is het moeilijk vol te houden dat ze niet bestaan.

Mijn godsdienst is alleen een filosofie. Je hebt godsdiensten, die alleen maar een bepaalde filosofie pretenderen te zijn. Die beweren alleen gericht te zijn op de mens en laten de geestelijke wereld verder buiten beschouwing. Dat het alleen maar een filosofie zou zijn, is wellicht ooit de bedoeling van de aanhangers geweest, maar door meditatie en geestelijke oefeningen is ook hier de invloed van de geestelijke wereld te merken. Dikwijls hanteert men dan een verhullend woord voor de geestelijke wezens zoals de uitdrukking ‘kosmische krachten’.

Wel interessant. De Griekse en Romeinse godenwereld boeien veel mensen. Ze vinden het interessant als een literaire bron of als toeristische trekpleister. Of zou het toch een latente behoefte zijn om geestelijk bezig te zijn?

Welke geestelijke wezens zijn te onderscheiden?
Allereerst is er de top drie van de hiërarchie. God de Vader, God de Zoon en de Heilige Geest. Zie de aparte onderwerpen op deze site.

Verder zijn er enorme aantallen hemelingen in diverse soorten, zoals we in de Bijbel kunnen lezen. Als eerste zijn de cherubs en de serafs te noemen. En verder zijn er allerlei goden.

Een deel van de goden is ontrouw geworden. Deze goden worden ook wel demonen genoemd. In de vertalingen van de Bijbel spreekt met ook wel van duivelen. Van hen kunnen we last hebben. Men kan goden namen geven. Men kan ook afbeeldingen van goden maken. Dat is heel onverstandig. Zo trek je het slechte deel van de hemelse gewesten naar de aarde.

En dan zijn er nog allerlei geesten, die ons ook lastig kunnen vallen en als het ware in ons kunnen kruipen. Wat is het onderscheid met demonen? Dat weet ik niet goed. Demonen kunnen een duidelijke persoonlijkheid hebben en geesten niet. Die dringen meer een invloedsfeer aan ons op, zoals een sfeer, die kwaad, onreinheid, zwakke en ziekte wil veroorzaken.

Er zijn ook zogenaamde voorouder geesten. Bij allerlei volken hebben die een dominante plaats in hun leven. Hoe die te plaatsen zijn weet ik niet.

De hemelingen, die als een boodschapper naar mensen worden gestuurd noemen we engelen. Hun naam betekent boodschapper. Ook de afvallige wezens in de hemelse gewesten kunnen engelen naar mensen sturen.

Zijn er ook kruisingen tussen goden en mensen?
Zeker, de Bijbel noemt ze Nephilim. Ze waren wel twee tot drie keer langer en breder dan de mensen. Het waren oersterke onbehouwen lomperiken. In Numeri 33 staat dat de Nephilim de Enakieten zijn. Dat was een volk met grote mensen. Ook onder de Refaïeten waren veel reuzen. De maatregel van God was dat die reuzen niet ouder mochten worden dan 120 jaar.

De strijd tegen deze reuzen neemt een belangrijk deel van de boeken Jozua en Richteren in beslag. Later versloeg David de reus Goliath en daarna waren er nog helden van David die reuzen ombrachten.

God was heel boos dat die Nephilim er kwamen. Ze hadden een zeer slechte invloed op de mensheid. Zowel goden als mensen waren daar schuldig aan. Het was de aanleiding voor de zondvloed en het ombrengen van de volken in Kanaän door het volk Israël.

Deze verkeerde acties  speelde zich niet ergens in het verborgene af, maar het was een onderdeel van de strategie van landen en volken. 

Zijn demonen, de geesten van gestorven Nephilim?
Als mensen overleden gingen hun zielen of geesten naar de sjeool of de hades, het dodenrijk. Dat staat in de Bijbel. Het kan zijn dat daar geen plaats was voor zielen of geesten van Nephilim als die overleden. Die zielen of geesten bleven dan zwerven over de aarde is een theorie.

Het is goed om te weten dat goden in de Bijbel ook wel demonen worden genoemd. Als mensen in bezit genomen zijn door een of meer demonen dan kunnen dat goden zijn en wellicht ook, dat is een theorie, zielen of geesten van de Nephilim.

Samenvattend: Nephilim hebben zeker bestaan. Mochten ze weer tevoorschijn komen kunnen we het beste doen wat het volk Israël en koning David ook heeft gedaan.